Przegląd piśmiennictwa

Operacja pełnej korekcji Tetralogii Fallota (TOF) często powoduje wystąpienie istotnej niedomykalności zastawki tętnicy płucnej (PV). W konseksecji prowadzi to do postępującej rozstrzeni prawej komory (RV) z następczą jej dysfunkcją co może prowadzić do zagrażających życiu arytmii. Wymiana zastawki tętnicy płucnej (PVR) w takiej sytuacji wydaje się konieczna celem zapobiegania nieodwracalnym zmianom w mięśniu RV i próbie ewentualnej poprawy przeżycia odległego po zabiegach korekcji TOF. Optymalny czas interwencji na zastawce tętnicy płucnej pozostaje jednak nieokreślony. Lindsey i wsp. pokusili się o ocenę wpływu PVR na funkcję RV u osób po korekcji TOF poddanych zabiegowi PVR w wieku poniżej 13 roku życia. Na swoim materiale wykazali, że wczesna interwencja na zastawce jest bezpieczna i pozwala na poprawę funkcji RV i ustąpienie dolegliwości klinicznych u tych młodych pacjentów.
Rozpatrując wyniki niniejszej publikacji należy zwrócić uwagę na istotne ograniczenia badania. I tak badanie miało charakter retrospektywny. Porównanie wpływu wymiany zastawki na parametry RV dotyczyło 42 pacjentów z wykonaną PVR. Analizę wyników badań MRI bedącego podsawą wnioskowania o RV, po zabiegu przeprowadzono zaledwie u 8 pacjentów. Nie bez znaczenia wydaje się też zmiana protokołu samego badania MRI w analizowanym okresie. Autorom nie udało się także określić czynników ryzyka konieczności PVR po korekcji TOF ani przybliżyć nas do odpowiedzi na pytanie kiedy optymalnie operować osoby z niedomykalnością PV. Być może mała liczebności grupy badanej i krótki czas obserwacji (średnio niewiele ponad 2 lata) nie pozwoliły na ocenę śmiertelności.
Interwencja na zastawce płucnej w dzieciństwie jest jak wykazali autorzy możliwa do przeprowadzenia jednak czy przekłada się to na poprawę funkcjonowania i uniknięcie nagłych zgonów z powodu arytmii w obserwacji odległej wciąż nie wiadomo. Brak odpowiedzi na to pytanie będzie zawsze budził wątpliwości analizując ryzyko i korzyści chirurgicznej PVR u tak młodych osób. Szczególnie może mieć to znaczenie w świetle rosnącej liczby przezskórnych procedur PVR.
Wciąż więc aktualne są wątpliwości kiedy operować pacjentów z niedomykalnością PV po korekcji TOF. Odpowiedź na to pytanie to składowa debaty na temat coraz to bardziej rosnacej populacji dorosłych po operacjach wad wrodzonych w dzieciństwie, a wymagajacych ciagłej obserwacji i reoperacji.

Dr n. med Marcin Malinowski , dr hab n med M.Jasiński